Instagram-klaar Praags voorstel: Plastic Bloemen Hart Obsessie

Charlesbrug dit, Charlesbrug dat... Tien jaar geleden ging minstens een derde van alle Praagse aanzoekaanvragen over een aanzoek op de Charlesbrug. Het heeft me veel tijd gekost om mensen ervan te overtuigen dat een aanzoek op de Karelsbrug zo'n verschrikkelijk cliché is.

En nu is het moderne Praagse voorstel herboren met een nieuwe vreselijke trend. Of misschien is het niet nieuw - misschien wordt het alleen maar luider.

Instagram-klare voorstellen

Enorme bogen gemaakt van plastic bloemen in kerkhofstijl geplaatst op de meest instagrammable uitzichtpunten van Praag. Champagne precies in het midden van de tafel. Enorme boeketten rozen - zo oversized dat ze meer op decorstukken lijken dan iets wat iemand realistisch door Praag zou kunnen dragen. En een fotograaf die recht voor je staat, al in positie, alsof de herinnering pas bestaat als ze is vastgelegd. Alles zorgvuldig geregeld omdat DE FOTO'S veel belangrijker zijn dan de vraag.

En ik begrijp het. We leven in een wereld waarin momenten bijna niet compleet zijn als ze niet gedocumenteerd zijn. Als ze niet op tijd worden gedeeld. Maar ergens in dat proces...

Het moment zelf verdwijnt

Toen ik in 2010 begon met Prague for Two, ging een Praags voorstel niet over inhoud. Het ging niet om algoritmes, spoelen of mooie plaatjes. Het ging maar om één ding - hoe ze zich zou voelen in die exacte seconde dat ze zich realiseert wat er gebeurt.

Die seconde is stil. Het is kwetsbaar. En diep persoonlijk.

“Wat je voor ons hebt gemaakt, ging nooit alleen maar over decoratie... het ging over intentie, emotie en ruimte bieden voor een van de meest betekenisvolle momenten van ons leven. Het was puur gevoel - iets wat we voor altijd in ons hart zullen dragen.” - Diego en Andrea, 20.12.2017

En wat de meeste mensen niet zien achter veel van deze “Klaar voor Instagram”opstellingen is de realiteit eromheen. Ze vinden vaak overdag plaats, in de meest toeristische delen van de stad. Overal is het druk. Mensen lopen langs. Starend. Soms zelfs aan het filmen.

Wachten tot je klaar bent zodat ze hun eigen foto van het uitzicht kunnen maken.

In die omgeving verandert het Praagse voorstel langzaam in een publieke voorstelling. Het wordt een scène.

En dat doe ik niet.

Voor mij is dit geen contentproductie. Dit is geen fotoshoot met een ring als rekwisiet. Dit is een van de meest intieme vragen die je ooit in je leven zult stellen.

Daarom geef ik om sfeer. Om timing. Om privacy. Over het kiezen van momenten waarop Praag anders aanvoelt - zachter, stiller, bijna alsof het zijn adem met jou inhoudt. Wanneer je vriendin zich niet geobserveerd voelt. Wanneer jij je niet opgejaagd voelt. Wanneer de stad een getuige wordt, geen publiek.

Natuurlijk maak ik foto's. Maar ze zijn er om emotie te bewaren, niet om die te produceren. De emotie komt op de eerste plaats. Altijd. Al het andere ondersteunt het rustig op de achtergrond.

Na het organiseren van meer dan 1.500 romantische verrassingen, heb ik iets heel eenvoudigs geleerd. Jaren later heeft niemand het meer over de vorm van de decoratie. Ze herinneren zich niet de plaatsing van de tafels of hoe symmetrisch de opstelling was.

Ze herinneren zich hoe hun hart tekeer ging.

Ze herinneren zich de verwarring die veranderde in realisatie.

Ze herinneren zich de tranen.

Een voorstel voor Praag moet aanvoelen als een herinnering, niet als een productie.

Trends zullen veranderen. De esthetiek van Instagram zal evolueren. De plastic bloemenbogen worden vervangen door iets anders.

Maar hoe ze zich voelt in die onherhaalbare seconde - dat raakt nooit uit de mode. En geloof me, de manier waarop ze zal oplichten elke keer als ze erover praat - geen enkele mooie foto zal dat ooit vervangen!

En dat is het enige waar ik omheen bouw.